Koppeling

De Montecarlo stribbelde flink tegen, toch is het resultaat vanavond een werkende koppeling. Een belangrijke stap in het rijdbaar maken van de auto.

De onderdelen van de koppeling, de gever en de nemer, heb ik nieuw gekocht. Ze zijn hetzelfde als die in de Fiat X1/9 gemonteerd zitten en daardoor gunstig geprijsd. Helaas kon ik geen nieuwe slang vinden van de leiding naar de nemer en maakte ik gebruik van de originele stalen leidingen, die in de voorraad aanwezig waren, vanaf het pedaal tot aan de rubberen slang bij de bak. Die stalen leiding gaf problemen. Laatst zag ik op YouTube een Nieuw Zeelander worstelen met het ontluchten van zijn nieuw aangelegde remsysteem in een Porsche. Mijn problemen waren niet minder. Van voor naar achter lekte elk koppelingsstukje van de leiding. Erg vermoeiend want remvloeistof is slecht voor alles waar het op valt. Ik werkte dus van voor naar achter alle koppelingen af om deze lekdicht te krijgen. De koppeling tussen de leiding en de flexibele slang wilde echter niet lekdicht worden. Ik koos er uiteindelijk voor om een minder mooi exemplaar uit mijn voorraad te gebruiken en dat bleek de gouden greep, het systeem kon eindelijk ontlucht worden waarna ik voelde dat het pedaal steeds meer weerstand kreeg. Toen ik hem voldoende ontlucht had startte ik de camera en zag ik dit gebeuren:

Ik zie op de film dat het stangetje wat scheef lijkt te zitten, ik ga daar nog eens goed naar kijken of ik dat niet kan verbeteren. Voor nu is een werkende koppeling al heel wat! Ik ging door met de installatie van het nieuwe benzinefilter van King. Zoals ik al gezien had paste dit op de bestaande bevestigingspunten en kon ik het zo aansluiten op de brandstofleidingen. Het is wellicht wat onduidelijk te zien op de foto maar in beeld is het nieuwe filter met daarboven de pomp. De foto is van onderaf genomen.

Lancia Montecarlo Benzinepomp en filter

Het nieuwe filter heb ik ontlucht door de pomp een tijdje direct op een + aan te sluiten zodat de benzine overal door kon stromen. Op de filterbehuizing zit een drukmetertje. Deze gaf zo’n 2 bar aan. Ik denk dat dat ruim voldoende is, iemand adviseerde maximaal 3 bar erop te zetten.

Tenslotte trof ik in de kabel die naar een temperatuursensor op de cylinderkop loopt ook de afgebroken draad van de tweede sensor aan. Die heb ik hersteld met een stroomkabeltje uit mijn voorraad met dezelfde kleur mantel als de originele. Een leuk detail voor de puristen onder ons. De komende tijd zal ik niet heel veel meer gaan toevoegen aan de blog, het werk ligt even stil!

Luci

En er was licht? Ja! Eindelijk.

Na het hoogtepunt van het starten en lopen van de motor is het verleidelijk in de relax modus te gaan. Die veroorloof ik me in de aanstaande vakantie. Nu moest ik door met de verlichting. De achterlichten deden het al en ik had ook al de koplampen aan gezien, de stadslichten bleven echter donker. Het rare was dat ik de achterlichten aan kon doen zonder de sleutel in contact te hebben. Het lichtknopje kent twee standen en in de eerste stand gebeurde dat. In de tweede stand ging alles weer uit. Rara hoe kan dat? Op het schema keek ik de bekabeling na en vond de zekering. Deze bleek bij het nameten prima te werken. Ik verlegde mijn aandacht naar de mistachterlichten. Ik had een kabeltje klaargelegd waarvan ik vermoedde dat dit voor de mistlampen zou kunnen zijn. Toen ik het aangesloten had, bleken de mistlampen echter aan te gaan op de eerste stand van de lichtknop. Niet de juiste stand dus. Langzamerhand werd me duidelijk dat ik een Amerikaanse kabelboom geplaatst heb met vier zijlichten. Ik moet dus wat ombouwen om de knipperlichten in het voorscherm aan te sturen, die stekkers ontbreken. De mistlampen aansluiten verschuift daarmee naar een ander moment.

Lancia Montecarlo Luci anteriore

Nu de zekering in orde bleek duurde het nog even voordat ik mijn denkfout doorhad. De koplampen doen het alleen als de sleutel in contact staat! En ja hoor, nadat ik dit bedacht had gedurende een oninteressant onderwerp op Nieuwsuur en ik naar beneden gespurt was, deden de koplampen het met deze oplossing! Op naar de stadslichten. Ik wurmde me onder de bumper en zag daar de meest voor de hand liggende oorzaak bungelen; twee niet aangesloten stekkers. Helaas was het niet zo eenvoudig als het aansluiten van deze twee stekkers, het bleken beide mannetjes te zijn, en dat matcht niet. Ik maakte een verbindend kabelboompje waar ik ook de knipperlichten in de schermen mee aansloot. Ter controle drukte ik weer op de lichtknop en voilà, de lampjes doen het. Terwijl ik bezig was, bleek ook mijn Montecarlo besmet met het SHIT virus (self heeling Italian technology). De nummerplaatverlichting ging spontaan branden. Eerst één lampje, daarna, uit het niets, ook de tweede.

Lancia Montecarlo Luci posteriore

Gesteund door deze successen besloot ik ook de remlichten te gaan laten werken. Onder de stuurkolom bungelen nog wat losse stekkertjes. Eentje is van de aansturing van de ruitenwissers en geeft een dikke +12V. Twee andere stekkercombinaties kwamen in aanmerking voor plaatsing op de remlichtschakelaar. Door de manier waarop de stekkers hingen, concludeerde ik dat slechts één setje echt de juiste moest zijn. Nadat ik deze aangesloten had, zorgde lichte beroering van het rempedaal voor brandende remlichten. Weer een vinkje.

Gisteren is ook het benzinefilter met drukregelaar aangekomen. Dit past precies op de bevestigingen in de motorruimte. Waarschijnlijk omdat het een Italiaans ontwerp is. Die kan ik gaan plaatsen. Als ik dan ook het gaspedaal aangesloten heb, kan ik de motor warm laten draaien en kijken of hij nog afgesteld moet worden. Misschien dat ik ook nog even de koppelingsleidingen vul met DOT4 zodat ik de auto even kan laten rijden!

Yes!

Het leek me erg dichtbij, het moment om de auto eens te gaan starten. Ik wilde dat uitstellen totdat een goede vriend erbij zou kunnen zijn, maar ik raakte in een flow vanavond…

Het schema van de kabelboom staat nu elk vrij moment aan op de laptop. Ik kijk er regelmatig naar en loop dan ineens naar beneden om wederom een stekkertje op zijn plek te duwen. Vanavond begon dat met de massa van de binnenverlichting. Ik traceerde hem via de kleurcode en trof hem aan op de plek waar ooit een speaker zal komen. Met deze stekker aan massa gingen de beide lampjes branden. Leuk is dat! Ook de tweede koplamp heb ik voorzien van een pit en die brandt nu ook. Ik verlegde mijn aandacht weer naar de motorruimte. Er bungelde nog een paars/zwart draadje aan een relais. Het bleek het relais voor de brandstofpomp te zijn. Het draadje was de massa. Niet geheel onbelangrijk. Ik checkte het afsluit-magneet-klepje op de carburateur door deze even aan 12V te hangen. Voorzichtig begon hij zijn werk weer te doen. Ik tikte hem een aantal keer aan de + en de klik werd steeds massiever. Ik sloot hem aan op de + die van de dynamo afkomt als deze bekrachtigd wordt. Nu moest ik een uitgesteld klusje doen.

Tot mijn verrassing ging er 8,5 liter olie in waar 6,3 liter de norm is. Erg veel te veel dus. Ik constateerde een mogelijke oorzaak. De buis van de peilstuk stond te hoog. Omdat ik nog de V-snaar over de dynamo moest leggen na de vervanging van de waterpomp, kon ik mooi alles demonteren om deze buis beter te positioneren. Dat wilde maar niet lukken helaas. Van alles geprobeerd, de Jeremy Clarkson oplossing bood soelaas; een hamer. Ik tikte het buisje zo 4 cm naar beneden waardoor het oliepeil erg hoog bleek. Ik tapte er een paar liter uit en peilde tot ik iets boven maximum stond. De olie moet toch nog rond en verdwijnt dan in de spelonken van het blok. Met de V-snaar weer op spanning heb ik de benzinepomp op een accu aangesloten om benzine circulatie op gang te brengen. Proestend kwam de benzine door de carburateur en hoorde ik het de tank in stromen. Ik sloot alles weer aan en nam plaats achter het stuur. Sleutel in contact, draaien, de startmotor kwam in beweging, de motor plofte een beetje, dat is in ieder geval een teken dat er benzine en ontsteking is, en ik bedacht dat ik het met jou wilde delen. Dus:

Ik ben er erg blij mee! Een heel groot vinkje gezet. Nog een beetje afstellen en de benzinedrukregelaar monteren die nu ergens op het Kanaal onderweg is naar Zwolle. Maar ook het gaspedaal aansluiten en ….

Alive!

Het is de tweede keer dat ik een auto vanaf 0 opbouw en dat deze begint te werken als ik de stroom aansluit en de sleutel omdraai. Vanavond kwam de Montecarlo deels tot leven. En dat voelt heel erg goed!

Ik begon vanavond opnieuw met het bestuderen van de foto van het schema van de elektriciteit. Ik moest nog een heleboel stekkertjes aansluiten, maar ik had onvoldoende contrastekkers voorhanden. Het grootste deel van de stekkers kon ik uiteindelijk plaatsen en diende gekoppeld te zijn aan allerlei milieumaatregelen die in de Scorpion zaten. Daar heb ik geen last van. Die hoef ik dus ook niet aan te sluiten. Ik begon met de kabel die ik tussen de dynamo en de startmotor ging plaatsen. Een wat dikke rode kabel vond ik in een Thema kabelboom. Met twee ringetjes eraan geperst was dit opgelost. Daarna de + draden die naar het startmotor relais lopen, ook daar een kort verlengkabeltje tussen gemaakt en de stekker aangesloten. Tenslotte toch nog een kabeltje kunnen plaatsen, die van het lampje in de motorruimte.

Tijd om de verse accu aan te gaan sluiten. Natuurlijk moest ik deze eerst op zijn toekomstige plekje zetten en de accuklemmen wat ruimte geven. Omdat het toch wel een beetje spannend was wat er zou gaan gebeuren heb ik de + accuklem niet direct aangesloten maar hier een kabeltje tussen gezet met een zekering van 10A. Als er iets zou willen gaan knetteren dan weerhield deze zekering de auto van een eigen leven. Ik heb een brandslang op een haspel aan de muur, maar die gebruik ik toch liever niet. Ik sloot de boel aan en inderdaad kon ik toen ruim 12V meten op de dynamo. Toen ik voorzichtig de sleutel omdraaide gebeurde er alleen niks, nada. Terug naar de tekentafel. Na wederom het schema in me opgenomen te hebben ontdekte ik mijn fout. De belangrijkste + kabel die van de motorruimte naar voren loopt is zwart (!). Die had ik voor massa aangezien. Ik sloot hem aan op de hoofdstroom van de dynamo en sloot de accu opnieuw aan. Ik draaide de sleutel in het contact, hoorde een relais klikken en kreeg een rood lampje in het dashboard voor de oliedruk! Vervolgens drukte ik op de knop van de verlichting en…

Lancia Montecarlo Luce Posteriore

de achterlichten kwamen tot leven! Net als de ene koplamp waar ik al een lamp ingezet had trouwens. Ik probeerde de knipperlichten, maar die wilden nog niet. De claxon begon ook te blazen toen ik op de knop op het stuur duwde, maar dat bleek teveel voor de tijdelijke zekering op de accu, die sprong. Ik sloot de accu daarom met de klem op de pool aan en bracht de claxon ook tot leven. Leuk! Ook een interieurlampje doet het, geweldig, dit gaat de goede kant op. De basis is gelegd. Ik zal nog wel een aantal stekkers moeten aansluiten en op zoek moeten naar het knipperlicht relais maar dat is te overzien. Terug achter het stuur bleek ook het grootlicht te functioneren. De Montecarlo leeft.

Waterdicht

Het opnieuw en ruimer tappen van het boutgat bleek niet nodig. Als het tegenzit kun je de boel beter maar even de boel laten. Met een frisse blik en helaas een flinke pijn in de rug, bekeek ik de lengte van het boutje opnieuw en besloot ik er een wat langere voor te nemen. Een gouden greep, want er bleek nog voldoende vlees in het boutgat te zitten om de boel vast te zetten. Tijd om echt al het water erin te gieten.

Na een paar liter ontdekte ik wederom een lekkage. Deze keer bovenop het blok. Daar komt het koelwater via een soort elleboog door de distributiedeksel en verdwijnt in de cilinderkop. Als afdichting zit er een rubberen ring onder. Deze zal wel oud en moe zijn, ik heb hem gedemonteerd, ingesmeerd met kit en weer gemonteerd waarna alles waterdicht was! De uitdaging was nu om de radiator af te vullen zonder dat hierin luchtbellen achterblijven. Ik ontdekte een ontluchtingsdopje waar de ingenieurs van PininFarina over nagedacht hebben! Eenvoudig bereikbaar vanuit de bagageruimte; er was speciaal een opening over gelaten om deze inbusbout te kunnen losdraaien. Het afvullen is erg grappig, ik liet de ontluchtingsnippel een beetje open staan en goot koelwater in de slang bij het motorblok die met de buizen onder de auto verbonden is. Terwijl ik koelwater vulde hoorde ik de lucht ontsnappen. Toen ik niks meer hoorde bleek er iets koelwater uit de nippel te komen; de radiator was succesvol ontlucht! Ik sloot alle slangen weer aan en vulde het expansievaatje tot zijn maximum.

Helaas belemmerde mijn rug allerlei klussen, ik heb er slechts eentje gedaan, het aansluiten van de koppelingsnemer slang op de leiding. Deze zit nu ook netjes gemonteerd, klaar voor een de volgende ontluchtingsklus; de koppelingsvloeistof.

12 liter

Met minder neemt de auto geen genoegen, er past 12 liter koelvloeistof in het koelsysteem. Ik toog naar de Action om daar het schap met koelvloeistof leeg te halen. Best lastig op de fiets met 12 liter koelvloeistof, 7 liter olie en twee ruitenwisserbladen. Maar het loont.

Thuis controleerde ik alle slangenklemmen en bevestigingen van het koelsysteem rondom de motor en begon ik vrolijk, liter voor liter, het systeem te vullen. Na de 6e fles hoorde ik wat druppeltjes vallen op het stuk karton dat ik onder de auto had gelegd. He verdorie, toch iets niet in orde. Nadere inspectie leerde dat het koelwater uit de as van de waterpomp kwam. De minst handige plek voor een lekkage. Er zat niks anders op dan het afvullen te staken en op internet te gaan zoeken naar een nieuwe waterpomp. Ik blijf het raar vinden dat hij lek was, hij voelde gewoon goed en zag er ook prima uit.

Uit Oostenrijk liet ik een waterpomp bezorgen. Netjes binnen 3 dagen werd hij bezorgd in een veel te grote doos. Het voordeel van nieuw is natuurlijk wel dat ik het onderdeel niet hoef schoon te maken. Het is dus minder werk.

Lancia Montecarlo waterpomp

Met de motor uit de auto is het wisselen van een waterpomp een koud kunstje. Met de motor in de auto is het een hel. Natuurlijk moest ik eerst alle koelwaterslangen demonteren die voor het blok langslopen. En ja, ook natuurlijk, lekte daarbij toch best veel koelwater langs de emmer die bedoeld was om dit goedje op te vangen. Het was niet het duurste koelwater zeg maar. Ook moest de deksel van de distributie deels gedemonteerd worden voordat ik bij de waterpomp kon komen. De truc is om de poelie van de pomp wel los te halen, maar verder te laten hangen op de pomp. Hij past er niet langs. Zo weinig ruimte is er. Ook een van de boutjes kon niet uit de behuizing dus ik demonteerde de pomp met een losliggende poelie en een rammelend boutje. Met wat gepriegel kon ik de waterpomp via de uitlaatzijde verwijderen.

Tijd voor het monteren van de nieuwe. Montage is het omgekeerde van het demonteren. Ja, dat staat altijd hoopgevend in de werkplaatshandboeken. En ja, het klopt ook. Maar wat een gepriegel weer. De pakking smeerde ik overigens in met vloeibare pakking waarna ik hem op de pomp plakte. Zo had ik geen moeite om die op zijn plek te houden. Toen een van de boutjes van de koelwaterbevestigingsbuis op de bovenkant van het blok doldraaide, ben ik gestopt. De volgende keer moet ik dat gat maar wat ruimer tappen en hem opnieuw monteren met een iets dikker boutje. Vooralsnog lijkt het koelsysteem gerepareerd en kan ik binnenkort verder met afvullen en ontluchten.

Puzzelen

Nee, ik ben geen fan van Ravensburger. De laatste keer dat ik een puzzel opgelost heb is alweer een hele tijd geleden, ik weet het niet eens precies maar het zal er eentje zijn geweest van Dribbel die ik met een van mijn kinderen oploste. Toch ben ik aan het puzzelen geweest en heb ik er best wel plezier in gehad.

De eerste puzzel die ik oploste was de benzine voorziening. Met een paar meter nieuwe benzineslang ben ik gaan bedenken hoe deze aangesloten zou moeten worden op de tank, een filter, de pomp en de carburateur. Via de Montecarlo Facebook groep kreeg ik bericht dat het originele filter, dat bij mij wolken roeststof uitbraakt, niet meer leverbaar is. Jammer, want dit filter is slim, er zit een drukregelaar in verwerkt. Het advies luidde om in de aanzuigslang naar de pomp een filter te plaatsen en na de pomp een universeel filter van King met daarin een drukregelaar van drie bar. Zo voorkom je dat er rotzooi in je pomp of carburateur komt en dat de carburateur gaat lekken. Het King filter moet ik nog bestellen, maar het filtertje in de aanzuigleiding heb ik gewoon in de automaterialenzaak gekocht. Tijd om de opgefriste pomp te gaan monteren. Met de motor in de auto betekent dit dat ik van onderaf moet gaan werken. Op zich is daar ruimte zat, maar voorheen ging ik gewoon in de motorruimte zitten en kon ik heel makkelijk overal bij. De pomp zat vrij snel op zijn plek waarna ik alle slangen aangesloten heb. Puzzel opgelost!

Lancia Montecarlo Benzinespaghetti

Omdat we het hele weekend op De Marsbelte zaten voor een familie-weekend, een camping waarvoor ik samen met mijn moeder de website heb gemaakt: ik de techniek, zij de teksten, is er weinig gebeurd. Vanavond had ik weer tijd voor een nieuwe puzzel. Aangezien ik net een nieuwe accu aangeschaft heb voor de auto, een hele mooie accu met een koudstartstroom van 600A, nodig om de startmotor vanaf zo’n afstand van voldoende stroom te voorzien, is het tijd om alle stekkertjes op de goede plek te gaan klikken. Mijn werkplek zag er daarom zo uit:

Lancia Montecarlo Stroomschema's

Met het schema op een plaatje op de laptop en de uitgeprinte werkplaatspagina’s binnen handbereik ben ik systematisch de draadboom gaan aansluiten. Deze puzzel is nog niet klaar. Complex is dat ik een kabelboom uit een Amerikaanse uitvoering met uitlaatgas behandeling heb; daaraan zitten meer stekkers dan ik nodig heb. Gelukkig kon ik wel een heleboel direct plaatsen. De sensoren op de benzinetank, de benzinepomp, de bobine etc. Toch heb ik nog veel stekkertjes over die ik met zoekwerk op het schema en met de kleurcodetabel in mijn hand hoop te kunnen plaatsen. Het zou wel fijn zijn als de boel niet gaat knetteren als ik de accu aansluit…

Oh ja! Ik heb ook alvast tien liter RON 102 in de tank gedaan. Het moment van starten komt dichterbij.

Benzina

Voordat ik de tank ga vullen met de meest hoogwaardige super die ik ken, racing 102, een lokaal verkrijgbaar brouwsel dat mij het gevoel geeft mijn klassieke wagens het beste te geven dat er is, moet de brandstof voorziening op orde zijn.

Bij de auto kwamen drie systemen in onderdelen. Wat me in ieder geval snel duidelijk werd was dat er sprake is van een elektrische pomp die de benzine naar de carburateur brengt. Twee van de systemen leken me pompen. Tijd om dat te checken door het apparaat even aan te sluiten op een accu. De ene pomp, met de meest klassieke uitstraling deed dit zacht zoemend, de andere pulserend met nogal wat geluid. Ik koos ervoor de zoemende versie te gaan gebruiken.

Lancia Montecarlo Benzine systeem

Via Facebook had ik een oproep geplaatst waar ik deze pomp zou moeten monteren. Dit was me totaal onduidelijk. Op vrijwel alle foto’s van motorruimtes van deze auto was de pomp niet zichtbaar. Dat blijkt uiteindelijk logisch, hij wordt geplaatst naast de benzinetank, achter de schakelstangen tegen de achterplaat. Daar zit een steun waar de rubberen bevestigingen van de pomp precies in passen! Daaronder zit nog een steun, deze is voor het filter dat je onderin de foto ziet. Ik begon met het opfrissen van het filter. Helaas blijkt deze vol met roest, geen geweldig uitgangspunt om her te gebruiken. Ik kan dit filter nergens vinden, iemand een idee?

De pomp was niet verroest of aangetast. Het blijkt een ingenieus pompje te zijn. De rotor wordt indirect aangedreven zodat de motor niet in contact komt met benzine. De rotor is een heel klein contrifugaalpompje met metalen lamelletjes. Ik heb het geheel uit elkaar gehaald, verfrist en weer gemonteerd. Hij houdt vacuüm en draait moeiteloos en vooral stil. De buitenkant heb ik daarom mooi gemaakt, hij ligt klaar voor montage.

Ook maakte ik de uitlaat af, die zit nu netjes gemonteerd, net als de claxon, die is ook klaar. Tenslotte heb ik de nieuwe velgen even gepast om te zien of ik hiervoor nog extra maatregelen moet nemen. Vanwege de afwijkende ET-waarde in combinatie met de veel bredere velg, 7J in plaats van 5,5J, had ik het al opgemeten. Ik verwachtte dat de achterwielen zonder meer zouden passen. Bij de voorwielen voorzag ik een probleem omdat de veerschotel ter hoogte van de band begint. Door de bredere velg zou dit kunnen gaan aanlopen. Dat bleek precies te kloppen. Achter ging er moeiteloos op en is even breed als met de originele velgen, terwijl de voorzijde extra ruimte nodig heeft. Na wat heen en weer meten blijkt dit 2,5 centimeter te zijn. Standaard zitten er al spacers op de Montecarlo van 6mm dik. Als ik die weghaal dan kan ik ook spacers van 3 centimeter nemen. De spoorbreedte voor wordt dan gelijk aan achter. Dat vind ik niet mooi. Ik denk dat ik daarom achter ook iets verbreed met 2 centimeter. Voorlopig zul je de auto echter nog niet zien met deze nieuwe wielen, hij gaat op de originele wielen naar de keuring. De bandbreedte blijft overigens gelijk. Ik ga van de ballonnen 205-60-13 naar de sloffen 205-45-16. Uiteindelijk zal ik achter wel overstappen op 9J, er zijn erg mooie sets verkrijgbaar die voor 7J en achter 9J brede velgen bieden. Die investering is me nu nog te groot, deze velgen zijn dus een rijders compromis.

Lancia Montecarlo velgen passen

Voordat ik hierover allerlei vragen moet beantwoorden; de keuze om andere wielen te gaan gebruiken is vrij logisch. De originele wielen moeten opgeknapt worden. Op zich geen probleem, dat brengt kosten met zich mee. De gemonteerde banden hebben nog een perfect profiel, maar zijn wat aan de oude kant en lopen niet helemaal rond. Wellicht is dat veroorzaakt door het langere stilstaan. Ik wil niet op topsnelheid rijden met banden die niet perfect zijn. Daarbij komt ook dat ik na de keuringen een upgrade ga doen naar Lancia Thema Turbo 16V remmen. Deze vereisen minimaal een 15 inch wiel, de standaard is nu 13 inch; dat past niet. Vandaar dat ik de investering ombuig en goede velgen met nog betere banden heb gekocht. De auto gaat hierdoor superstrak rijden. Wel zo prettig als je bedenkt dat ik verwacht hem vaker dan gemiddeld op het randje te gaan rijden, niet het randje van topsnelheid, maar het randje van wegligging.

Ruitenwissers

Vrij reizen in Schengen gebruikte ik om een setje wielen op te halen in Duitsland, net over de grens achter Arnhem. De Volvo had ik volgeladen met dozen en allerlei van de Montecarlo, ik had nog net genoeg plek voor vier wielen, zodat ik op de terugweg deze voorraad in de loods achter kon laten en, belangrijker nog, daar wat onderdelen op kon halen die ik nog mis.

De garage thuis is vrijwel ontdaan van de voorraad onderdelen. Er staat bijna niks meer, zeker na vanavond niet. Ik kan er al bijna weer een extra auto in kwijt. Op de wielen kom ik later terug, een essentieel onderdeel komt eerst. Het ruitenwisser mechaniek dat ik had klaargelegd voor inbouw bleek niet te passen. De bevestigingen van de ruitenwissers zaten net te ver uit elkaar. Uit de loods nam ik daarom, voor de zekerheid, twee units mee, naast nog wat ander klein spul. Nadat ik het mechanisme had gesmeerd en de motor even had gepast, heb ik het mechaniek in de auto ingebouwd. Het stuk plaat onder de voorruit zit niet echt vast, het wiebelt een beetje. Straks wordt dit gefixeerd door het mechaniek en door een afdekklep boven het ventilatierooster. Voor nu was het een wiebelige operatie, die gelukkig goed afliep. Ik moet nog wel twee nieuwe wisserbladen kopen, de ruitenwissers staan echter parmantig op de voorruit.

Lancia Montecarlo Ruitenwissers

Wat minder in het oog springend is de uitlaat. Omdat de officiële bevestiging ontbreekt, heb ik de tussenpijp die tussen de einddemper en het spaghetti uitlaatspruitstuk zit, twee centimeter verlengd. Het was nog een hele klus om deze buis rondom te lassen. Maar ook hier merkte ik dat mijn laskunsten verbeteren. De buis heb ik even gepast en dat gaat nu keurig. Hij droogt nu van een beschermende grondlaag, ik zal hem er morgen tussen zetten.

Tenslotte heb ik nog het afdekplaatje van het ventilatierooster ontvet, voorzien van een weerstand voor de ruitenwissers en in zwarte glanslak gezet. Dat kan nu mooi drogen en morgen erin.

Uitlaatspruitstuk

Het weekend ging op aan een dagje Amsterdam, de boot en een beetje auto. Zaterdag zag ik voor het eerst weer de IHWC (ItalyHereWe.Com) vrienden en maakten we de eerste plannen voor het uitlaten van onze bolides. Dat zal dan ook de vuurdoop van de Montecarlo worden. Een gedenkwaardige vuurdoop in de Elzas, de plek waar deze auto ontstaan is in mijn hoofd. Een passende plek! Ik ben heel erg benieuwd of de auto me het rijdersgevoel gaat geven dat ik ervan verwacht. Aan de techniek mag het in ieder geval niet liggen, die moet goed zijn. Als we op het scherpst van de snede de routes rijden die vriend Jos heeft uitgestippeld, moet je kunnen vertrouwen op een feilloos functionerende en veilige auto. Met dat in het achterhoofd begon ik aan mijn klussen.

In den beginne, toen ik de koelwaterbuizen onder de auto monteerde, vroeg ik me af waar het kleinere gaatje in de bevestigingsrubbers voor diende. Dat bleek uiteindelijk de kabel van de snelheidsmeter te zijn. Deze kon ik niet meer op de officiële manier monteren, daarom liet ik hem door de tunnel van de versnellingspook naar achteren lopen. Ik vond hem aan de korte kant. Toen ik de kabel op de bak wilde monteren bleek dit niet te passen. Waarschijnlijk heb ik een verkeerde kabel gemonteerd. Ik moest de kabel helemaal opnieuw leggen. Nu kwam het me wel goed uit dat hij niet onder de auto door zat zodat ik hem nu vrij eenvoudig opnieuw kon leggen. Van achter de klokkenwinkel loopt hij achter de verwarming langs, door de tunnel en dan over de bak naar de bevestiging. Nu had ik ineens een heel stuk kabel teveel: logisch want hij zit nu ook niet buitenom gemonteerd.

Tijd om me te concentreren op het uitlaatspruitstuk. Ik miste een draadeind in de cilinderkop. Deze was er blijkbaar uitgedraaid. Dat gebeurt wel eens als de moer erg verroest is en niet los wil van het draadeind. Listig, dit draadeind is ook de afdichting van een oliekanaal, het moet dus echt het officiële draadeindje zijn. Ik gooide de bak met bouten op een handdoek en zocht naar de betreffende bevestigingsbout. Het duurde niet lang of ik had hem gevonden! Met een roestige moer erop die alleen wilde wijken nadat ik hem met de luchtsleutel had mishandeld. Ik draaide hem in de kop met wat loctite om hem oliedicht te monteren en plaatste daarna een nieuwe pakking en het spaghetti uitlaatspruitstuk dat ik bij de onderdelen aantrof.

Lancia Montecarlo Spaghetti uitlaatspruitstuk

Tussendoor heb ik ook nog een strip gemaakt waarop ik de drie relais in de motorruimte kan plaatsen. Uit mijn Thema voorraad kwam een mooi stukje strip waar de voeten van de relais op kunnen klikken. Ik heb dit ontroest, gespoten en gemonteerd naast de bobine. Van de bobine heb ik de kabel die naar de rotor loopt gemonteerd en met de plaatsing van de relais is al een groot deel van de kabelboom netjes opgeruimd. Nu dat op zijn plek zit, kan ik rustig met het schema op de laptop alle stekkertjes gaan aansluiten. Ik zal daar deze week wel uitkomen.

error

Vind je het een leuke blog? Share, like of subscribe!