Blindklinkmoertang

Het dwarrelt door je hoofd, je verwacht dat het bestaat maar je hebt geen idee hoe het heet en of het klopt. De bevestiging van de spiegels bleek een uitdaging die gisteren opgelost werd.

In de bestuurdersdeur zaten twee, wat grotere gaten. Deze bleken overeen te komen met de bevestigingspunten van de Vitaloni’s die ik in twee smaken in de onderdelenvoorraad aantrof; de “Baby Turbo” en de “Californian”. Helaas weet ik de Italiaanse namen niet, vandaar de Engelse termen. Deze gaten kwamen uit op een holle ruimte in de deur die ik vanaf de achterzijde met geen mogelijkheid kon bereiken. Ik moest iets met de gaten doen. Ik dacht aan een soort popnagel met schroefdraad er in. Met Google op het scherm kwam ik uiteindelijk uit bij blindklinkmoeren. Een soort popnagels 2.0 met daarin schroefdraad, precies wat ik zocht! De zoekopdracht op Marktplaats resulteerde in een nieuw scrabble woord: blindklinkmoertang. Deze kocht ik in luxe verpakking en met een voorraadje bevestigingsmateriaal. PostNL was dit keer op tijd en nadat het pakketje bezorgd was zat de spiegel van de bestuurderszijde in korte tijd op zijn plek. Ik koos voor de “Baby Turbo” spiegels. Omdat de klinken van aluminium zijn heb ik ze goed ingevet voordat ik ze monteerde. Anders treedt er galvanische corrosie op tussen de metalen.

Lancia Montecarlo blindklinkmoeren

De passagierszijde gaf zich niet zo makkelijk gewonnen. Ook hier zaten de tekeningen van gaten in de deur maar deze waren deels bedekt met een laagje plamuur. Toch best eng om de boormachine op een vers geverfde deur te zetten, de gaten gaven zich echter snel gewonnen en ook daarin zaten snel bevestigingspunten voor de spiegel.

Lancia Montecarlo Vitaloni

Nadat het boren van deze gaten goed afgelopen was, heb ik ook een ander, wat moeilijker gaatje geboord. Een van de bevestigingsgaatjes van het knipperlicht was ook niet meer zichtbaar. Ik plakte een stuk schilderstape ruim over de beoogde plek van het gaatje en tekende zorgvuldig het gaatje af door het boutje van het lampje tegen de tape aan te drukken. Na een zucht zocht de boor zijn weg. Gelukkig bleek ik precies op de plamuur te zitten, zonder druk op de boor kreeg het gaatje vorm. Precies op de goede plek geboord dus! De montage van het lampje was daarna eenvoudig.

Tenslotte de uitlaat, ik monteerde alvast de einddemper. Deze maakt de achterkant compleet.

Lancia Montecarlo Uitlaat

Het stroomdraadje van de twee mistlampen bungelt nog. Dat staat nog op het lijstje!

Sierstrip

De sierstrip aan de passagierszijde beperkte mijn mogelijkheden de motorruimte af te monteren. De strip zit met drie speciale boutjes vast die door de carrosserie gaan en dan vanuit de motorruimte vastgezet moeten worden. Complicerende factor: van de speciale boutjes zaten er te weinig in mijn voorraad.

Wat er niet is moet je maken! Ik toog naar Van Rossum in Zwolle, de beste ijzerwarenzaak die ik ken, ik heb het al eens eerder benoemd. Wat een fijne plek om je te verlekkeren aan al het kwalitatief goede gereedschap dat hier naar je lonkt. Ik kwam nu echter voor de enorme voorraad boutjes, moertjes en ringetjes. Helaas hadden ze niet mijn speciale boutjes in hun assortiment. Wel nam ik de correcte maat boutjes, moertjes en ringetjes mee. Thuis fabriceerde ik van een stukje staal en deze boutjes de speciale steuntjes. Een beste klus voor twee van deze bevestigingsmaterialen, maar het loont. Rechts het roestige voorbeeld, links de twee nieuwe boutjes.

Lancia Montecarloe speciale boutjes

Met deze nieuwe boutjes heb ik vrij makkelijk de sierstrip op de zijkant kunnen monteren. Hiermee is ook de passagierszijde gereed, ook het PininFarina logo heb ik er namelijk op geplakt. De spiegel en het knipperlichtje in het voorscherm ontbreken nog, daarover later meer.

Nu de sierstrip zat ben ik gaan passen en meten aan het koelsysteem. Ik wilde dat graag afmonteren want daarna kon ik dan de bobine plaatsen en de kabelboom geleiden. Het was een heel gepuzzel met al die slangen en de slangen van de kachelradiator heb ik nog niet kunnen plaatsen, die moet ik eerst uitzoeken door foto’s van andere auto’s te bestuderen, ik weet namelijk niet hoe ze moeten lopen. De dikke slangen en de thermostaat zitten echter.

Lancia Montecarlo Koelsysteem motor

Zoals je ziet monteer ik geen nieuwe slangen. Wellicht iets voor de toekomst, eerst maar eens kijken of alles het goed doet. Ook de aansluiting van de carburateur op het koelwater heb ik nog niet gedaan. Hierna kon ik de bobine plaatsen en de kabelboom een beetje goed leggen. Met het schema in de hand hoop ik straks alle stekkertjes op de goede plek te kunnen plaatsen.

Neusband

De neus van de auto wordt bepaald door de kunststof neusband. Deze maakt de karakteristieke neus af met twee zijstukjes, de koplampen en de grille. Ondanks dat ik mijn voorraad een paar keer doorzocht had, kon ik de bevestigingsbeugeltjes van de neusband niet vinden. Een aardige mede liefhebber besloot me te helpen en deze beugeltjes nieuw te maken. Eigenlijk zouden ze vrijdag al bezorgd worden, maar PostNL besloot dat zaterdag ook wel goed was. De maker van de beugeltjes was erg tevreden over het resultaat, ik ook! Hij leverde ze geschilderd en met alle bevestigingsmaterialen, chapeau!

Lancia Montecarlo Beugeltjes neusband

De neusband heeft uitsteeksels aan de onderzijde die met dit beugeltje vastgezet kunnen worden. De hoogte kun je afstellen met een indraaibaar rubber. Natuurlijk wilde ik meteen aan de slag met monteren. Ik was zo benieuwd naar hoe de auto eruit zou zien! De eerste poging ging echter compleet de mist in. De neusband was niet mooi uitgelijnd en de zijkanten ook niet. Ook de koplampen wilden niet lekker op hun plek, drama. Ik heb geleerd dan gewoon te stoppen, op een ander moment lukt het wellicht wel.

Vanavond was dat moment. Ik heb alles weer gedemonteerd en de beugeltjes iets losgemaakt. Toen kon ik de neusband mooi uitlijnen en vastzetten. Helemaal perfect zal het nooit worden aangezien de bagageklep een beetje krom staat en de koplampruimte van de bestuurderszijde al eens een ongeluk verwerkt heeft waardoor het allemaal net niet lekker past, maar ik vond het steeds mooier worden. De zijkanten van de neusband kon ik redelijk mooi uitlijnen met de bovenkant en de koplampen vonden gemakkelijk hun plek. Bijna vergat ik de massakabels van de koplampen aan te leggen, ik zag het net niet op tijd, waardoor ik de lampen er weer uit moest halen. Tenslotte kon de grille op zijn plek. Tot mijn verrassing paste deze niet! Hij bleek tegen de koplampen aan te komen. Tsja, daar zit je dan. Met geen mogelijkheid kon ik dat ooit goed krijgen. Ik besloot daarom de grille maar af te zagen. Dat zie je nu niet meer, maar hij paste gelukkig wel meteen!

Lancia Montecarlo Neus Klaar

Voor de foto heb ik even twee ledlampjes achter de koplampen gehouden, dat geeft net iets meer smoel. Ik ben dus best ver gekomen. Natuurlijk moeten er nog allemaal kleine klusjes gebeuren, zo zal ik me op het afmaken van het interieur gaan storten, en moet de kabelboom in de motorruimte totaal aangesloten worden. Een geduldig werkje. Daarna koelwater, olie, benzine en….

Glasdicht

De passagiersdeur was nog helemaal kaal staal. Ik had er nog niks opgeschroefd of ingezet. Het werd mijn eerste klus op zaterdag. Na de ervaringen met de bestuurdersdeur wist ik wat de volgorde van montage was. Eerst monteerde ik het sluitmechanisme, daarna de vergrendeling in de buitenzijde en vervolgens de opener aan de binnenzijde. Vooral het verstelbare stangetje van de binnen opener bleek listig. Iets te strak afgesteld wilde de deur niet sluiten en viel zo weer uit de vergrendeling, terwijl die te los afgesteld de deur niet opende en vooral heel erg heen en weer zwiepte in de deur. Uiteindelijk werkte het naar behoren. Ik vervolgde met het raammechanisme. Dat stopte ik alvast in de deur maar zette ik nog niet vast. Dat kan pas als het glas ook in de deur zit. En voordat je het glas kunt monteren moeten eerst alle geleide rubbers in de sponningen. Ook de afwerkrubbers rondom de deur en natuurlijk de sierlijsten rondom de ramen monteerde ik.

Het was tijd voor het kleine ruitje. Hoewel die aan de andere zijde redelijk makkelijk op zijn plek schoof, stribbelde deze tegen. Ik kon hem van onderaf in de sponning duwen, maar niet hoog genoeg. Er bleef een gaatje in de bovenhoek. Na van alles geprobeerd te hebben werkte een stok die ik onder tegen het raampje aanhield in combinatie met een hamer. Ik tikte het raam zo op zijn plek. Met de strip die hem omhoog houdt gemonteerd kon ik het grote raam monteren. Hij schuift zo de deur in en vervolgens omhoog in zijn sponning. Dan de sponning verlenging die voor het sluitmechanisme langsloopt en uiteindelijk het raammechanisme. De deur was technisch klaar!

Resteerde nog 1 ruit, de voorruit… de lastigste. Ik kon kiezen uit 3 ruiten. Een gebruikte en twee nieuwe. Een nieuwe met en een nieuwe zonder zonneband in de ruit. Die met band had geen zwarte rand rondom waar achter de lijm mooi verborgen zit. Ik begon met de gebruikte ruit. Ik maakte hem schoon voor inspectie. Voordeel van deze ruit is dat de bevestiging van de spiegel hier al opgeplakt zit. Ook een registratiesticker uit New York, leuk! Toch keurde ik de ruit af. Er zitten wat sporen van de ruitenwissers op, niet storend, maar dan ga ik toch liever voor nieuw. Ik verwacht dat de zonneband voor mij niet handig is aangezien die altijd in mijn zicht zal zitten, ik ging dus voor de originele ruit met zwarte rand. Deze maakte ik ook goed schoon en ontvette ik nauwkeurig waarna ik hem zorgvuldig afplakte. De ruit kent namelijk geen sierlijst, de afwerking is gladgestreken kit rondom.

Lancia Montecarlo Voorruit

Ook de sponning van de auto plakte ik af, het idee is dat je dan de kit mooi kunt uitstrijken in de sponning waarna je de tape eraf trekt en de lijnen meteen strak zijn.

Lancia Montecarlo Afplakken voorruit

Je ziet overigens dat de sierlijst die aan de binnenzijde gemonteerd zit, ook strak rondom de ruit zit. De avond ervoor had ik deze met kleine dotjes kit op een aantal plekken vastgezet, dat maakt het verwerken van de kit voor het plakken van de voorruit eenvoudiger. Met een verse kitspuit heb ik rondom in de carrosserie een rups gelegd om vervolgens met hulp van mijn dochter de voorruit op zijn plek te leggen. Vooraf had ik twee rubberen stripjes gesneden die ik onderaan de ruit in de kit zou kunnen duwen om hem op juiste afstand te houden van de onderkant. Zonder drama ging de ruit op zijn plek en ik ging als de wiedeweerga aan de slag om de kitrand af te werken. Ik deed dat met een plastic spateltje die je ook voor plamuurwerk gebruikt. Het lukte vrij aardig. Daarna snel de tape verwijderd en de ruit gefixeerd met een spanband.

Lancia Montecarlo Voorruit gemonteerd

De kit begint al binnen een half uur te drogen, dus snelheid was geboden. Maar het resultaat mag er zijn, de auto kan nu tegen de regen!

Zijkant

Toen mijn dochter de tweede aflevering van Chateau Meiland aanzette vond ik de quality time die ik met haar doorgebracht had op de bank wel genoeg. Mijn garage is onder de woonkamer en ik heb een houten vloer. Verrassend hoe de stem van die man, en vooral die van zijn dochter, zonder probleem deze ruimte afscheiding passeert. Ik genoot dus nog steeds mee met de aflevering terwijl ik bezig ging met de upgrade van de sluitmechanismen van het targadak.

Ik besloot geen nieuwe gaten te maken in het mechanisme. Na veel heen en weer denken kwam ik tot de conclusie dat ik het beste de bestaande pinnen kon aanpassen zodat ze in de vangers zouden passen. Ik startte met eentje en merkte al snel dat het werkte! Ik maakte met de flex van de pin een haak en die viel zowaar goed in de vanger. Het duurde nog wel veel passen, meten en slijpen voordat het naar mijn zin was, maar het dak sloot zichzelf uiteindelijk in het mechanisme. Vervolgens stelde ik het mechanisme af in de auto en plaatste ik, ter afwerking van het dak boven de achterruit, de draaiknop die het mechanisme aan beide zijden ontgrendelt, waarna het dak met een plof open springt. Ik ben nog niet tevreden met de sluiting van de bestuurderszijde. De auto is niet helemaal symmetrisch en hier lijkt de carrosserie net anders van vorm waardoor het mechanisme iets hoger ligt en daardoor het dak niet mooi aansluit op de welving van de daklijn. Ook na het plaatsen van de afwerkroosters blijft me dit irriteren, daar moet ik dus nog wat op verzinnen, het dak moet zeker een centimeter lager sluiten dan nu. Met de plaatsing van de afwerkroostertjes is de zijkant echter klaar!

Lancia Montecarlo Zijkant gereed

Het einde komt langzamerhand in zicht. Dit weekend ziet er niet uit als een buiten weekend, ik denk dat ik een heel eind ga komen om de auto af te maken! Zeker omdat morgen een pakketje aankomt met daarin 5 nieuwe steunen voor de neusband aan de voorzijde. Een medeliefhebber was zo aardig om deze steunen voor me na te maken. Ik ben erg benieuwd naar het resultaat, het is nu de hick-up voor het afmonteren van de complete neus.

Hemels

Gedurende de dag liep de temperatuur in huis gestaag op tot 24,5 graden. Omdat ik druk bezig was met mijn werk, merkte ik dat pas op toen ik langs de thermostaat liep. Ik vind warmte niet erg en gedij prima. Om 5 uur hield ik het voor gezien en installeerde me op de bank voor de dagelijkse afleiding Wheeler Dealers op Discovery Channel. Helaas bleek mijn provider deze zender verwijderd te hebben; WTF? Ik ben een routine dier en kan hier slecht tegen. Tegen mijn zin ben ik de was gaan ophalen uit de machine die in de garage staat. Een aangename koelte kwam me tegemoet. Ik besloot van de nood een deugd te maken en startte met de montage van de tweede aandrijfas. Het was een beetje priegelwerk zo langs de naaf van het wiel maar hij zit erin!

Lancia Montecarlo Differentieel met aandrijfassen

De auto heeft dus aandrijving. Na het eten en het journaal besloot ik van de warme avond gebruik te maken en het targa dak eens goed schoon te maken. Ik heb de keuze uit 3 daken. Ik koos voor een origineel exemplaar. Ik heb ook twee after market exemplaren, daar zitten geen stiksels in en eentje daarvan verkeert in nieuwstaat, maar ze bekoren me niet. De originele is wat brakkerig maar ik besloot het met deze te gaan proberen.

Lancia Montecarlo targa dak

Na flink schrobben en ontvetten hing ik het dakje te drogen en kon ik verder met een andere klus, het monteren van het raampje in de C-stijl. Hiervoor moest ik eerst de oude lijm- en kitlaag verwijderen. Dat was eigenlijk het meeste werk. Daarna paste ik het raampje en plakte ik het rondom af zodat ik het, vastgehouden op zijn toekomstige plekje, kon aftekenen. De overtollige afplak tape sneed ik weg en uit twee bijna lege kit bussen haalde ik voldoende kit om het ruitje te plaatsen. Het zit nu te drogen met een lijmklem en twee blokjes hout.

Het dak bleek inmiddels droog en ik besloot het te gaan monteren. Ik zat te stoeien met de vergrendeling. De versie van het dak past niet bij de vangers op de auto. Dit kon ik omzetten maar de geboorde gaten voor de pennetjes die in de vanger moeten vallen lijnen helaas niet goed uit. Ik moet een nieuw gaatje boren en draad tappen. Dat is iets voor een ander moment, voor nu bleek het dak echt perfect te passen! Superstrak staat het erop.

Lancia Montecarlo Targadak

Ik kan er een deuntje op trommelen. Spannend; nu kon ik ook voor het eerst plaatsnemen in de Montecarlo en merken of de auto me genoeg hoofdruimte zou geven of dat ik een slijtageplek in het dak zou gaan veroorzaken. Gelukkig blijk ik centimeters speling te hebben, het past! Ik heb er vertrouwen in dat het dakje ook blijft zitten als ik straks met 170 over de Autobahn ga. Samen met alle bekleding die ik al langs alle stijlen heb zitten is het interieur nu verregaand gereed aan het komen.

Op eigen been

Terwijl we terug zeilden van een lang weekend Hoorn gingen de terrassen open. Mijn vriendin zei nog tijdens de terugtocht dat zeilen ervoor zorgt dat je nergens anders aan denkt, je bent alleen maar bezig in en met het nu. In ons geval een toch wel straffe oosten windkracht 5 en een kort klotsend Markermeer. De terrassen gingen open en ik heb er geen moment aan gedacht. Ja, toen ik de auto thuis parkeerde waren deze buitenruimtes groots ingericht en bleken de obers van mijn stamkroeg zichzelf gewogen te hebben om te bepalen hoeveel ze zouden afvallen van al dat lopen van en naar het terras. Voor het eerst gingen mijn gedachtes weer naar de Montecarlo; zouden de versoepelingen ook de RDW betreffen?

Na de motor inbouw ben ik nog bezig geweest met het installeren van het schakelmechanisme. De bussen had ik wel gemonteerd in de schakelstangen, nu moest ik deze nog aan elkaar verbinden. Best een lastige klus waarvoor ik een grote waterpomptang gebruikte. Natuurlijk schoot de onderste bus los, juist de bus waar ik eigenlijk niet meer bij kon en waar ik met geen mogelijkheid kracht op kon zetten. Na wat denkwerk besloot ik een wigje te maken dat ik onder de stang en op het subframe kon schuiven waarna ik de bus met een lijmtang van onder de auto heb gemonteerd. Na drie keer is scheepsrecht ging dat goed en zat het complete mechanisme gemonteerd. Nu kon ik kijken of het ook wilde schakelen. Er zit namelijk nog ruimte in de stang die afstelbaar is. Dat bleek nodig, de eerste en derde vlogen er makkelijk in, de twee en vier lukken niet. De stang moet iets korter worden. Ik ben in ieder geval blij met deze tussenstand!

Op een ander moment heb ik de binnenbekleding van het interieur grotendeels afgemaakt. Het ging om de bekleding van de stijlen en de randen van het dak. Hiervoor moest ik eerst weer de vanger van het targa dak demonteren anders kon ik de boel niet netjes kwijt. Enig nadenken gaf me ook reden om op zoek te gaan naar een klein rubber stripje dat onder die vanger zou moeten zitten om het waterdicht te maken. Wederom dook ik de dozen in. Ik vond uiteindelijk een stripje dat exact voldeed. Nu kon ik verder met het monteren van de bekleding. Complex was het monteren van de mechanismen die het dakje straks gaan ontgrendelen. Dat zit tegen het dak gemonteerd en moest nu eerst geïnstalleerd worden. Ook de zonnekleppen zitten er nu in en zelfs de afwerklijsten langs de binnenbekleding waarop straks de ruit geplakt wordt, zijn geplaatst.

De kofferruimte, de klus van vanavond, wachtte op een Stanley mes. Ik moest een deel van de bekleding wegsnijden om deze passend te maken rondom de rembekrachtiger. Ook het zoeken naar bevestigingsmateriaal voor de vanger van de kofferklep kostte weer veel tijd. Met genoegen kan ik echter een foto tonen van een kofferklep die op eigen been staat! De opbergruimte is vrijwel af:

Lancia Montecarlo Kofferklep

De binnenbekleding van de klep kon ik monteren met montage materiaal uit de voorraad Thema onderdelen. Toch handig zo’n hobby. Voor ik het vergeet, ook de sierstrip links achter heb ik gemonteerd laatst. Eigenlijk is de hele zijkant hierdoor af. En nog iets, de post bracht me een heel licht doosje met daarin een heel erg vers rubber voor de aandrijfas. Die ligt inmiddels ook klaar om gemonteerd te worden.

Lancia Montecarlo Aandrijfas

Huwelijk

De krachtbron zit erin!

Lancia Montecarlo Motor in de auto

Wat staat de Lampredi hem goed! Samen met Paul was het monteren van de motor kinderspel. We hebben vaker samen aan auto’s geklust en hebben aan een half woord genoeg. De takel werkte voortreffelijk. We konden heel secuur het blok in de motorruimte laten zakken. Voor de betere toegang hadden we de motorklep gedemonteerd. Tijdens het zakken van de motor besloten we één motorsteun alvast aan te koppelen zodat die vanzelf op zijn plek zou vallen en bleken we de voorste steun te moeten demonteren om voldoende bewegingsruimte te hebben. We lieten blok en bak horizontaal zakken en dat ging zonder problemen door hem een beetje dwars te houden. Er is uiteindelijk minder ruimte dan je op het eerste gezicht denkt. Het is wel vele malen eenvoudiger dan bij een voorwiel-aangedreven auto. Nadat de motor geplaatst was hebben we ook nog een aandrijfas gemonteerd en, natuurlijk, de motorklep weer teruggeplaatst. Ook is de rechter C-stijl nu definitief geplaatst. De auto is dus erg compleet geworden vandaag! Hij zakte ook op normale, rijdbare hoogte en ziet er behoorlijk goed uit zo.

Nu kan ik rustig verder met de klussen die resteren. Te beginnen met een nieuwe stofhoes voor de rechter aandrijfas. Blijkbaar zijn die hoezen fragiel, ik had geen goed exemplaar meer liggen.

En tot slot nog een actiefoto:

Lancia Montecarlo takel

Schakelstang bussen

Alle horrorverhalen ten spijt, de installatie van de kunststof bussen in het schakelstangmechanisme verliep zonder problemen. Ik kan straks snaarstrak schakelen!

Er gaan veel verhalen op internet rond over de problemen die mensen ondervinden bij het persen van de bussen in de schakelstangen. Deze heb ik allemaal gelezen en gaven me niet de motivatie deze klus snel op te pakken. Wel zorgde het ervoor dat mijn voorbereiding voorbeeldig was. Dat begon al met het kopen van deze bussen. Ze zijn er in rood en zwart. Je moet de zwarte hebben; die zijn van een moderne kunststof gemaakt, vast iets urethaan-achtigs en blijven langer goed functioneren. Omdat vaak niet verder gekeken wordt dan de neus lang is, staan er op verschillende verkoopsites aanbiedingen specifiek voor de Montecarlo. Dan kan het zomaar gebeuren dat je 6 euro per bus betaalt. Dat maakt 36 euro aangezien er 6 van deze bussen, of eigenlijk busjes want ze zijn maar 1 cm in doorsnede, in de auto moeten om het mechanisme optimaal te laten werken. Op de bekendste Montecarlo webshop kosten ze al iets minder; € 27,- per set van 6. Ik trof deze bussen aan bij een webshop in Nederland voor 0,97 per stuk. Kijk, dat is nou leuk! Het blijken dezelfde bussen te zijn als in de Fiat Bravo gemonteerd zitten. Die auto foerageert in een heel andere prijsklasse. Waar ik wel de portemonnee voor trok was de bus die in de achterbrug gemonteerd zit. Dat is specifiek Montecarlo en deze bus heeft een belangrijke rol. Ik bestelde hem bij “The Montecarlo Hospital” en ik kreeg hem vandaag in de brievenbus. Je ziet hem op de foto op zijn felrode plek. Bovenin de foto zie je één van de zwarte bussen gemonteerd zitten, de tweede zie je onderin beeld en zorgt ervoor dat de verticale stang zo’n 90 graden kan draaien om zijn as. Precies de beweging in de pook van de eerste naar de tweede versnelling.

Lancia Montecarlo schakelmechanisme achterbrug

De werkwijze voor het monteren van de bussen in de schakelstangen is als volgt. Het ronde gat waar de bus in moet maak je schoon. Je smeert er een likje vet op en verhuist de stang naar de bankschroef. In de bankschroef zet je eerst een dop 17 neer, daartegenaan duw je het gat van de stang en vervolgens plaats je de bus, die je een minuut in kokend water gehouden hebt om hem wat flexibeler te maken, op de stang. Door de bankschroef nu heel gelijkmatig en rustig dicht te draaien, zinkt de bus langzamerhand op zijn plek. Door de dop 17 kan de bus ook door de stang heen gedrukt worden. Een enkele bus gaf wat weerstand doordat een stukje van de rand niet in de stang wilde. Dat loste ik op door deze te forceren met een stompe schroevendraaier. Van de 6 bussen maakten er twee op deze manier amok. Niet onoverkomelijk. De schakelstangen lagen er daarna fris en gereviseerd bij!

Lancia Montecarlo shcakelstangen

Als de motor in de auto zit kan ik deze stangen eenvoudig monteren met een grote waterpomptang. Met deze onverwacht meevallende klus resteert morgenochtend het monteren van de laatste remleidingen voordat de motor er in kan!

Power

De datum waarop de motor in de auto gaat nadert. De voorbereidingen zijn druk bezig. Vanavond koppelde ik motor en bak aan elkaar zodat de krachtbron kan functioneren. Het had wel iets meer om het lijf dan deze ene zin.

Na mijn laatste Zoommeeting spoedde ik door een heerlijk buiten naar de Hornbach. Daar verkopen ze stalen profielen. Ik zocht een kokerbalk van maximaal 40x40mm met een dikte van 2mm. Deze zou op voorraad liggen, maar dat betekent bij deze winkel dat hij ergens in het veel te volle magazijn moet liggen. Een logistiek probleem dus. Er was wel een balk van 40x20x2mm aanwezig en terwijl de helpende verkoper het magazijn indook, bedacht ik een oplossing om een stevige balk te maken waaraan ik mijn elektrische lier kan ophangen en ook kan verschuiven. Ik kon deze balk in twee stukken zagen en dan de beide delen op elkaar lassen tot een zeer stevig geheel. Blij met deze oplossing ging ik thuis aan de slag. Nog voor het eten wilde ik de lier opgehangen hebben. Het lassen gaat me steeds beter af en het resultaat was naar verwachting.

Lancia Montecarlo lier

Met deze constructie kan ik straks de lier netjes uitlijnen boven de motorruimte van de auto. De lier tilt dan motor en bak op en laat hem op exact de goede plek zakken in de motorruimte. Althans, dat is de theorie die we donderdag in de praktijk gaan brengen. Nu dit afgevinkt was verschoof mijn aandacht naar het huwelijk tussen motor en bak.

De eerste taak was het monteren van de steun voor de dynamo, gevolgd door de dynamo en zijn snaar en daarna de carterpan. Helaas paste geen van de nieuwe pakkingen echt goed: er zaten wat gaten verkeerd, waardoor ik besloot toch maar de oude te hergebruiken. Met een klein laagje siliconenpakking op de contactvlakken zou dit ook tot een oliedicht resultaat moeten leiden. Ik monteerde een nieuwe aftapplug waarna de gerestaureerde carterpan er weer mooi bij stond. Tijd om de motorsteun te monteren en een stangetje van de gasbediening recht te buigen. Tenslotte monteerde ik de bougies en bijbehorende bougiekabels. Nu was het tijd om mijn nieuw geplaatste lier te proberen! Ik tilde de motor iets op om deze van de bok af te kunnen halen waarop de motor lange tijd gestaan heeft om alles makkelijk te kunnen monteren. Het ging perfect! De lier kan het makkelijk aan. Dat weet ik omdat ik er ook al eens zonder problemen een Fiat 130 motorblok mee opgetild heb. Als je het hebt over zware motoren… Met een stuk karton op de grond kreeg de motor een nieuw plekje.

Ik vervolgde met de schoonmaak van het vliegwiel. Dat was flink aangeroest. Ook de drukgroep en de koppeling maakte ik vrij van roestigheid. Na wat gevloek en wat deuken in mijn vingers doordat het vliegwiel er toch weer afvalt als je bijna een boutje er in hebt zitten, zat alles weer op zijn plek. Voor het plaatsen van de koppeling heb ik een centreergereedschap zodat hij altijd perfect uitgelijnd is. Dat werkt wel zo makkelijk. Gelukkig vergat ik niet om de dunne stalen achterplaat te monteren die de versnellingsbak een beetje weersbestendig maakt. Anders moet je toch weer opnieuw beginnen. Voordat ik de bak erop kon schuiven, zocht ik de correcte bouten erbij en zag ik nog een boutje van de startmotor zitten dat muurvast besloten had geen afscheid te willen nemen van zijn plekje. Irritant, want die startmotor moet echt met de drie beoogde bouten vast. Ik besloot de bout met gepast geweld te verwijderen en, omdat de hevel van de bak, die ik ook niet gedemonteerd krijg, in de weg zat van deze bout, heb ik hem in stukjes verwijderd en de draad in de startmotorbehuizing verruimd zodat hier vanaf de andere zijde een bout doorheen gestoken kon worden. Toen was de bak eindelijk klaar voor het huwelijk en dat was zo gesloten.

Lancia Montecarlo Huwelijk bak en motor

Daarna monteerde ik de startmotor volgens plan; de oliedruksensor moet dan wel even gedemonteerd worden, anders past hij er niet langs. Hier liet de Montecarlo blijken toch een oude auto te zijn. Bij het demonteren brak de stroomdraad van deze sensor af. Deze moest ik er opnieuw op solderen. Op de foto zie je al dat de combinatie vrij in de lucht hangt. De lier kan het makkelijk hebben. De tijd was op. Ik zette de motor op een verrijdbaar karretje en ruimde de boel op. Nu resteren de laatste klusjes in de motorruimte, onder andere het plaatsen van het schakelmechanisme en de laatste twee stukjes remleiding. Wellicht moet ik ook nog even de kabelboom organiseren. Het huwelijk tussen motor en carrosserie is aanstaande!

error

Vind je het een leuke blog? Share, like of subscribe!