Spuitwerk

Vanavond heb ik vooral voorbereidingen getroffen. De stabilisatorstangen heb ik gespoten. Dat was een flinke klus, want ze moesten van mij in twee kleuren gezet worden. Dat betekende secuur afplakken en dan vier sessies spuitwerk; gronden en aflakken in twee fasen. Ik ben tevreden over het resultaat. Je ziet foto’s van het afplakken en het eindresultaat. In de fotogalerij zie je alle foto’s!

Lancia Montecarlo afplakken stabiolisatorstangen

Met als resultaat:

Lancia Montecarlo aflakken stabiolisatorstangen

Verder heb ik de verwarmingsbuizen weer schoongespoeld, alle boutjes voor de bevestiging van de stabilisatorstangen schoongemaakt met de staalborstel en het zwarte interieur tevoorschijn gehaald. Ondertussen wat klein werk gedaan zoals de bevestiging van het slotmechanisme van de motorklep. Dit heb ik gereinigd, in de blanke lak gezet en een bevestigingsplaat heb ik zwart gespoten. Elk onderdeel dat ik monteer blijkt toch een opknap of opfrisbeurt nodig te hebben. Daar gaat veel tijd in zitten. Als elk detail straks fris is zal de auto in zijn geheel er ook frisser uitzien. Ik zet dus maar door.

Hetzelfde ga ik doen met het zwarte interieur. Dat ligt nu klaar om gereinigd te worden, want man o man, wat is dat vies. Ik heb echter goede hoop dat het zeer fraai onder het stof vandaan komt. De verwarmingsunit heb ik nog niet gemonteerd, die moet nog even wachten, ik zag dat er namelijk ook nog een kabel voor de snelheidsmeter gemonteerd moet worden, die was ik nog vergeten!

GB

De grenzen zijn dicht, de leverancier van hoogwaardige remslangen had productieproblemen door de maatregelen rondom het COVID-19 virus, de leverancier maakte excuses en stuurde het pakketje met gepaste spoed op. Gelukkig ging dat wel goed. En tadaa! Wat een mooie remslangen…

Lancia Montecarlo Remslangen Goodridge

Nu kan ik eindelijk de remleidingen tot en met de remslangen plaatsen. Vanavond heb ik vooral gegrasduind in de voorraad. En niet voor niets! Ik vond een remvloesitof reservoir met twee uitgangen aan de zijkant. Ideaal voor de beperkte ruimte die ik nu heb bij de rembekrachtiger. Ik kan het voorraadpotje nu met een steun aan het schutbord gaan bevestigen.

De verwarmingsunit zit ook weer in elkaar. Ik heb hem helemaal schoongemaakt. Hij ligt klaar om gemonteerd te worden, de bijbehorende boutjes en ringen heb ik al klaarliggen. Ook de unit voor de frisse lucht langs de voorruit die tevens de rand van het dashboard wordt heb ik ontdaan van jarenlange stofophoping en deze ligt ook klaar om na de verwarmingsunit gemonteerd te worden. Daarna zou het dashboard al geplaatst kunnen worden. Spannend hoor! Dat ligt immers al een tijdje gepoetst te wachten. Waarom ik het nog niet meteen gemonteerd heb? Wel, dat komt doordat ik eerst nog even gekeken heb op wat interieurfoto’s van een gelijksoortige auto in opbouw. Als de verwarmingsunit gemonteerd zit kun je niet meer bij de twee buizen die aangesloten worden op de verwarmingsradiator. En deze wilde ik nog even goed ontroesten. Ik heb beide leidingen in de motorruimte met elkaar verbonden met een slang en vanaf voorin de auto de beide leidingen volgegoten met een oplossing oxaalzuur. Dan kan ik dat morgen eruit laten lopen en is alles klaar om de verwarming te monteren.

De auto wordt inmiddels te zwaar voor het houten frame met zwenkwielen dat er nu onder zit. Ik ga dus de remleidingen afmaken en dan de auto op zijn wielen zetten. In de loods moet ik dan de achter remmen ophalen, die ik hier heb liggen vertrouw ik niet. Kan ik meteen een grote hoeveelheid onderdelen in de loods parkeren. Als de auto op zijn wielen staat heb ik meer permanente ruimte eromheen nodig. En om nu 20 remschijven op voorraad te houden in Zwolle is wat teveel van het goede.

Op poten

Na een nacht weken in een ontvettingsbadje waren de schokbrekers achter zo schoon. Er zat een dikke laag drab op die afkomstig zou kunnen zijn van 40 jaar rondrijden. De afvoer heeft wat te verduren… Met de verse veren en alle andere vers gepoedercoate delen zaten de veerpoten zo weer in elkaar. Como nuovo.

Lancia Montecarlo Veerpoten achter

Wat ik absoluut wilde bereiken is dat de auto voorzien zou zijn van 4 veerpoten. Ik moest de naven ook nog in elkaar zetten en dat lijkt eenvoudig, maar als je de keienvanger van de achterste naven op die van de voorzijde wilt plaatsen kun je daar heel lang op studeren en van alles proberen; het past gewoon niet. Enigszins beschaamd over deze verloren puzzeltijd heb maar snel de veerpoten gemonteerd. Het meeste tijd kostte nog wel het zoeken van passende ringen. Origineel wordt de veerpoot zonder ringen op de naaf vastgezet. Dat vind ik geen goede keuze. In de voorraad was een tekort aan passende ringen. Logisch want die zijn dus nooit gemonteerd geweest. Na wat speurwerk kwam ik erachter dat de ringen van kopbouten prima voldoen. Daarvan zaten er meer dan genoeg in de voorraad. Na wat sleutelen zag de voorkant er zo uit:

Lancia Montecarlo Veerpoot Voorzijde gemonteerd

Ik heb me even boos gemaakt en de andere veerpoten ook gemonteerd. Hij staat dus weer op poten! En hij stuurt. Ik heb voor het gevoel even een wiel gemonteerd. Het begint op een auto te lijken.

Lancia Montecarlo Voorwiel gemonteerd

Tussendoor heb ik ook de oude kraan van de kachel gedemonteerd. Deze was stuk en moest met de flex heel voorzichtig van de boutjes gewerkt worden. Dat ging gelukkig goed. Via MP kocht ik een tweedehands kachelkraan die opmerkelijk goed werkt en in mooie staat is. Deze ging met een verse rubberen pakking gemakkelijk op de kachel radiator. Even op druk gezet en er was geen lekkage. De unit waar de kachel in zit heb ik gedemonteerd en zat vol vuil. Dat schoonmaken en de unit monteren is het volgende actiepunt.

Unboxing

Na enig aandringen waren vandaag dan de onderdelen klaar en voorzien van een mooie laag zwarte poedercoat. Helaas waren ze vergeten dat ik de veren knalrood wilde, dus kreeg ik wat korting en zwarte veren mee. Ik had geen geduld om een bewerking met rode verf af te wachten en nam alles in een verhuisdoos mee naar huis. Daar kon ik in plaats van de nu onmogelijke VrijMiBo lekker kwijlen bij vers gestraalde en geverfde spulletjes die ik uitpakte uit de doos.

Lancia Montecarlo poedercoat

Op de foto lijkt het net of ik zo’n schaalmodelletje uit een Revell bouwdoos aan het maken ben, maar ik kan je verzekeren, dit is op ware grootte! Ik kon het niet laten om alvast een veerpoot in elkaar te gaan zetten. Keurig schoongemaakt en met patina stond de schokbreker al te wachten op zijn opbouw. Het is een secuur werkje waarbij de stofkap eerst in de veer gezet moet worden en daarna de lepels erop kunnen om de veer in te duwen. Wederom ging dit zonder moeite. De onderdelen gingen zonder problemen op de schokbreker en ik hield een keurige veerpoot over.

Lancia Montecarlo veerpoot voorzijde

Zo mooi zal hij niet lang blijven vrees ik, maar dit werkt toch wel heel erg fijn! Ik heb hem ook meteen op zijn plek gehangen. De naaf moest ik nog voorzien van de achterplaat van de remschijf die ook een laagje poedercoat gekregen heeft, net als de wielspacers. Ik zit nog even te studeren op hoe deze stofkap ook alweer gemonteerd moet zijn. Ik wist het opeens niet meer. Geeft niet, de tijd van klussen hield vandaag op. Morgen verwacht ik de voorkant op zijn wielen te hebben!

Remleidingen

Zoals ik al eerder schreef is goed gereedschap het halve werk.Ik kocht na veel beraad en zoekwerk de felsset van Weber Tools; de WT-2045. Een set die ook in en op de auto te gebruiken is zodat je eenvoudig remleidingen kunt repareren.

Lancia Montecarloe felsset rempleidingen

Met hulp van YouTube leerde ik de werking van deze set en lukt het me nu feilloos mooie koppelingen te persen aan remleidingen. Ik vind het toch makkelijk om hem nu op de bankschroef te zetten, dan is het werk overzichtelijker. Omdat ik een koppeling (die naar het verdeelblokje achter) niet correct gemaakt had kon ik met deze set dit eenvoudig herstellen en de leiding voorzien van een nieuwe, geslaagde koppeling zonder deze te demonteren! Als extra heb je nog nodig een buizensnijder; je moet altijd exact recht en haaks de leiding doorsnijden, ik gebruik er gewoon eentje die ik ook voor koperen waterleidingen gebruik, en een ruimend boortje om de kraag die ontstaat in de leiding weg te halen. Ook schuur ik de leiding licht om eventuele onregelmatigheden te verwijderen. Misschien dat ik er een instructiefilmpje van maak.

Na wat persen en meten zijn de werkzaamheden aan de remleidingen achter afgerond. Tot aan de remkrachtverdelers zitten de leidingen op hun plek. Op de foto de leiding rechtsachter.

Lancia Montecarlo Remleidingen klaar

Via een bekende uit het Lancia netwerk heb ik een adres van een goede spuiter gekregen. Hij levert mooi werk en kon zich vinden in mijn opdracht. Hij gaat de Montecarlo schuren waar nodig en de buitenzijde spuiten. Hij begint op 18 april en is in twee weken klaar. Helaas verwacht ik dat onze trip naar Italië niet doorgaat vanwege de Corona perikelen. Toch denk ik dat de Montecarlo rond die tijd gewoon klaar is! Vanaf de 18e kan ik mijn aandacht vol aan de motor geven zodat deze bij terugkeer van de auto direct gemonteerd kan worden. Tot de 18e vooral gasgeven op het afbouwen van de binnenzijde!

Remkracht

De remkracht van de auto moet verdeeld worden als de wielen hun grip dreigen te verliezen. Vooral de achterwielen zijn listig. Als deze in een slip raken bij hard remmen kun je de auto verliezen en sta je in het beste geval 180 graden gedraaid op de weg. Dat wil ik graag voorkomen. Ook bij een middag sturen door de Elzas moet de Montecarlo in het spoor blijven als je flink remt. Dat is de reden van de montage van remkrachtverdelers bij de achterwielen.

De remleiding splitst achterin naar de beide achterremmen. Als ik de route volg die de oorspronkelijke remleidingen volgden dan waren er geen overduidelijke geschikte plekken om de remkrachtverdelers te monteren. Ze moeten verticaal zitten en het enige verticale staal dat ik tegenkwam was dat van de belangrijkste kokerbalk. Daar wil en kan ik geen gat in boren. Onmogelijk om dan in een afgesloten koker een boutje te monteren. Ik ben er eens rustig voor gaan zitten. Op de grond in de motorruimte. Zo kon ik met een looplamp de hele route van de leidingen nog eens nagaan. Uiteindelijk vond ik de oplossing en heb ik beide units gemonteerd:

Lancia Montecarlo Remkrachtverdeler

Zoals je ziet vlakbij de bevestiging van de remslang. Daar hoeft straks maar een kort stukje remleiding tussen. Aan de andere zijde deed ik hetzelfde. Ik ben er erg tevreden over.

Daarnaast heb ik ook de kachelunitgedemonteerd. De kachelkraan zag er nogal aangetast uit. Ik heb de hele radiator in de oxaalzuur gezet, morgen maar eens inspecteren.

Morgen kan ik de poedercoat bellen. Ik hoop dat hij de spullen klaar heeft. Het lijkt me zo mooi om de auto op zijn wielen te zien! Tot dat moment kon ik nog even de beugels van de stabilisatorstang opknappen. Van

Lancia Montecarlo beugels stabi

tot

Lancia Montecarlo beugels stabi

Tenslotte heb ik nog een remleiding gemaakt voor linksachter. Om deze op te meten heb ik een dun ijzerdraadje gebruikt dat dient om in de tuin planten op te binden. Hiermee legde ik de route vanaf het verdeelblokje naar de remkrachtverdeler. Opvallend hoeveel langer deze leiding is dan je denkt. Dat komt natuurlijk omdat hij helemaal de hoek door moet en met bochtjes door beugels geleid wordt. Ik heb de leiding ook voorzien van de bevestigingen, dan kan ik hem er morgen in zetten.

Remmerij

Nadat ik de steun netjes afgelakt had kon ik hem monteren op zijn plek. Het was nog wel wat gedoe om de hevel borgpin erin te krijgen, deze zit vrij strak en was daardoor lastig te monteren. Uiteindelijk paste alles en kon ik voor het eerst het rempedaal induwen. Het moet natuurlijk zonder moeite en gekraak en gepiep gaan. Gelukkig was dat zo! De rem laat zich moeiteloos bedienen. Missie geslaagd dus.

Lancia Montecarlo Rembekrachtiger gemonteerd

Het is wel een heel apparaat zo in de bagageruimte, maar het gaat om het uiteindelijke rij- en remgenot! Ik moet nog een oplossing verzinnen voor de voorraadpotjes remvloeistof. Die moeten ook nog een plekje krijgen en dat wordt nog lastig. Daarom eerst maar doorgegaan met de remleiding die naar achteren loopt. Via de fotoserie van een andere liefhebber zag ik dat er een plekje is om een verdeelblokje vast te maken. Dat verdeelblokje heb ik uit de voorraad gehaald, schoongemaakt en gemonteerd. Daarna ben ik gaan oefenen met het maken van remleidingen. Dat is nog best lastig! Na drie proefstukken heb ik een goed gelukte aansluiting gemaakt. Hiermee kon ik de remleiding gaan maken. Ik legde hem langs een gedemonteerde remleiding zodat ik de bochten hiervan kon volgen en in mijn nieuwe leiding kon buigen. Het CuNiFer is goed met de hand te buigen. Tip is om het begin van de remleiding vast te tapen aan de bestaande remleiding zodat ze vanzelf bij elkaar blijven. Je kunt dan eenvoudig de benodigde bochten maken. Hij sloot netjes aan op het verdeelblokje:

Lancia Montecarlo Remleiding verdeelblokje achter

Met het gemonteerde rubbertje ziet het er netjes uit. Van het verdeelblokje zal de remleiding naar beide achterwielen aftakken en onderweg nog door de remkrachtverdelers gaan. Nu de leiding door het interieur ligt, is de laatste handeling gedaan om het interieur af te maken. Een ware mijlpaal dus.

Lancia Montecarlo Rem- en koppelingsleiding door het interieur

In de bagageruimte steekt de remleiding nog nutteloos de lucht in. Dat gaat snel veranderen als hij aangesloten wordt op de hoofdremcylinder.

Steun

Ik heb respect voor plaatwerkers gekregen. Bij Van Rossum in Zwolle kocht ik een stuk plaatstaal van 3 mm dik. Even dik als de steun van de rembekrachtiger uit de Fiat 132. Het zal stevig moeten zijn dus daar geen concessies. In mijn hoofd had ik de steun al bijna getekend. Vandaag was het tijd om hem te gaan maken.

De steun moet niet alleen stevig zijn; de rembekrachtiger moet er stevig op vastgezet kunnen worden, maar ook plek geven aan de hevel die de rem bedient. Met karton tekende ik het profiel van het schutbord af zodat ik dat in staal na kon maken. Ik begon met een plaatje dat naast de leiding van de koppeling de basis voor de steun zou worden. Vanuit het getekende profiel maakte ik twee platen die ik op de basis laste. Dat lassen deed ik pas nadat ik de hevel in het staal had geplaatst zodat deze altijd goed zou zitten. Het is wat lastig voor te stellen en ik heb gedurende het proces geen foto’s gemaakt maar uiteindelijk zat de steun erin, kon ik de rem en dus de hevel bedienen en bleef de bekrachtiger ook onder de bagageklep. Het past maar net:

Lancia Montecarlo steun rembekrachtiger

Ik hergebruikte de bevestigingen uit de steun van de 132. Voor de rest heb ik het helemaal zelf in elkaar gezet en ook om elkaar gelast. Nu hangt hij te drogen van de primer:

Lancia Montecarlo steun rembekrachtiger

Het laswerk is nog niet van professionele kwaliteit, maar het voldoet. De steun zit erg stevig in elkaar. Het grote gat dat je ziet is om de borgpin van de aansturing van de hevel naar de rembekrachtiger er in te kunnen krijgen, daar kun je anders niet meer bij. Morgen even aflakken in zwart en de rembekrachtiger oppoetsen en dan kan ik de remleidingen gaan leggen. Al met al heb ik er toch een uur of 5 werk in zitten, en dan is dit nog maar een steun!

In bestelling zijn RVS gevlochten remleidingen voor de Montecarlo, die komen een dezer dagen ook met de post binnen. Daarmee kan ik het remsysteem echt monteren. Morgen ook maar eens bellen met de poedercoat, die spullen wil ik wel graag terug inmiddels.

Anti dreun

Normaal gesproken is gewichtsbesparing een doel op zich. Hoe lichter de auto hoe beter de gewicht – vermogen ratio. Toch heb ik vanavond wat extra gewicht in de auto geplakt.

Het plaatstaal van de bodem en de afscheiding naar de motor is dun en beweeglijk. Als je er nu op klopt klinkt het hol en resoneert het geluid door het plaatwerk. Je kunt je voorstellen dat een lopende motor ook allerlei resonanties produceert die niet aangenaam zijn. Vandaar dat ik alle hol klinkende platen voorzien heb van anti dreunmatten van bitumineus materiaal. Het is een werkje dat veel voldoening geeft:

Lancia Montecarlo anti dreun

Doordat het bitumineus materiaal is kun je het heel mooi in vorm krijgen. Het is ongeveer 4 mm dik. De achterkant is zelfklevend. Met de verfföhn heb ik de plaat verhit en met een afgeronde houten stok plooide ik de platen in en om de naden en profielen van de carrosserie. Het resultaat is een mooi afgewerkte binnenkant die veel minder hol klinkt dan eerst. De platen hebben wel een zeker gewicht, dat neem ik dus op de koop toe.

Daarna heb ik de motorklep en de bagageklep gepakt en deze proef gepast op de body. De verkoper attendeerde me erop dat de bagageklep (de voorklep dus) niet goed op te lijnen was. Ik heb vanavond gezien dat het klopt. De naad aan de bestuurderszijde is ruim een vinger dik, aan de andere zijde is deze een pink topje breed. Niet mooi, erg lelijk zelfs.

Lancia Montecarlo bagageklep gemonteerd

Ik heb me suf gestaard op wat er nu mis is. Dat was niet eenvoudig te herleiden. Nadat ik heen en weer een aantal maten opgenomen had bleek het geultje naast het scherm te breed uit te lopen naar de voorkant. Er is dus een nieuw scherm opgezet dat niet tot aan de opstaande rand er in gezet is maar tot halverwege dit gootje. De verkeerde manier. er zit veel vulmiddel in het gootje dat ik er nu eerst ga uithalen zodat ik de rand van het scherm bloot leg. Dan kan ik die voorzichtig loshalen en dan het scherm in zijn geheel wat naar binnen zetten. Dan is de naad weer helemaal op orde!

Lancia Montecarlo Motorklep gemonteerd

Cockpit

Door alle Corona perikelen ben ik meer geïnteresseerd in nieuwsuitzendingen dan anders. Ik weet nu dat ik volgende week geen congres heb en dat ik voorlopig vanaf maandag thuiswerk. Een rare situatie. Iedereen die ik om me heen hoor kuchen is ineens verdacht. Het is gewoon een wat zwaardere griep, maar als je zoals ik in een risicogroep zit blijft het zorgelijk. Gelukkig was de kans op besmetting vanavond nihil!

De post bezorgde de nieuwe koppelingsgever. Een ritje naar de bouwmarkt bezorgde me een stuk draadeind met een koppelstuk. Dit koppelstuk bleek perfect te passen op het door mij getapte draad. Ik kon de pedalen dus weer in elkaar zetten. Alles weer lekker schoon en fris ingevet en de hydraulische leiding van de koppeling weer aangesloten. Ik moet even een nieuwe slang voor het vloeistof reservoir kopen maar dat is een detail. Ik ga geen 40 jaar oude slang hergebruiken.

Lancia Montecarlo pedalen

Nu dat voor elkaar was heb ik ook de veerpootdelen uit het oxaalzuur bevrijd. Het ziet er best mooi uit! Ik ben alleen wat minder enthousiast over de stalen delen. De coating is ook verdwenen, net als de roest overigens…

Lancia Montecarlo Veerpootdelen

Met de pedalen weer in elkaar had ik toch wel erg veel zin om die te monteren. Eerst maakte ik een klein gaatje in het schutbord waar het draadeind voor de rem doorheen gaat. Nadat ik de rafelrandjes in de primer had gezet monteerde ik eerst het gaspedaal. Dat zit los van de andere pedalen gemonteerd aan de tunnel. Een dun ijzerdraadje loopt naar achteren door een daarvoor geplaatst buisje. Nadat dit erin gepriegeld was heb ik de pedalen gemonteerd en ja, ook het stuur! Het begin van de cockpit is er.

Lancia Montecarlo cockpit

Zoals je ziet staat de pook ook al fier overeind. Na wat speurwerk kon ik nagaan hoe deze in elkaar moest zodat hij ook goed beweegt. Er zit een beveiliging op de achteruit. Je moet de pook induwen. Dat systeem is met een veer en een bol in de stang gemonteerd. Dat maakte het iets ingewikkelder. Tenslotte heb ik vandaag een autospuiter op bezoek gehad. Niet zomaar een, maar van Carrosseriebouw Jansen uit Wesepe. Een fantastisch bedrijf waar echt vakmanschap hoog in het vaandel staat. Stefan gaat me een offerte doen. Hij wil het werk alleen doen als de carrosserie teruggaat naar kaal staal. De plaatdelen die in het zicht zijn dus. Dat is voor mij 3 dagen schuren. Ik ga er eens ernstig over nadenken.

error

Vind je het een leuke blog? Share, like of subscribe!