Klokje Rond Klassiek

De reden dat de Montecarlo moest rijden de afgelopen vrijdag, was een afspraak met Michiel Willebrands van Autoweek voor een “Klokje Rond Klassiek” over mijn project! Hij vond mijn verhaal zo leuk dat hij het meteen wilde gaan vastleggen in deze rubriek. Op zijn verzoek monteerde ik de originele velgen met, naar later bleek, vrijwel tijdoriginele banden, en reed ik naar Carrec in Soetserberg.

Al bij binnenkomst bij Carrec was het alsof je in een livestream van Youtube terecht bent gekomen. Allemaal bekende gezichten, voor mij althans, en een setting die ik al vaak heb bekeken in de vele filmpjes die er gemaakt worden voor Autoweek. Joep bestaat echt, is een daar werkende automonteur en die ging voor mij een ouderwetse pot koffie zetten. Ik maakte kennis met Michiel en we praatten over auto’s. Vooral mijn autoverleden met daarin ook de 8.32 SW kwam ter sprake. Zijn ogen glinsterden hierbij, hij bleek als eerste auto een Lancia Thema i.e. te hebben gehad. Het werd een leuk gesprek! Hierna reed ik met fotograaf en cameraman naar een weg op de hei om wat rijshots op te nemen. Doordat ik het dak open had stapte de fotograaf bij me in om wat actiefoto’s te maken. Ik moest ook wat heen en weer rijden in een bocht zodat ze de auto ook zo konden filmen.

Terug bij Carrec ontmoette ik Dennis, de monteur die de uiteindelijke keuring zou doen en daarvoor eerst een proefrit zou maken. Hij vertelde enthousiast dat hij vroeger als kind met een modelautootje speelde waar hij erg van onder de indruk was. Je raad het al; een Montecarlo! Hij had er daarom ook erg veel zin in om voor het eerst te rijden in mijn auto. Hij hoopte vurig dat het niet tegen zou gaan vallen. Terwijl Dennis weg was, bouwden we de set op. Het duurde langer dan ze gewend waren voordat Dennis weer terug was. Zijn gezicht sprak boekdelen. De Montecarlo had hem niet teleurgesteld; “Een heerlijk scheurijzer” riep hij enthousiast. De Montecarlo zette hij op de~brug, de oliedruppels van de Citro├źn HY van die morgen werden weggeveegd en de set was compleet.

Lancia Beta Montecarlo op de set

Na het gesprekje dat ik had op camera met Michiel, verhuisde de crew naar de inspectie van de auto. Dennis vertelde veel over de auto en gaf complimenten over het behaalde resultaat. Tijdens het rijden voelde hij de auto een beetje “wringen” bij lastwissel op hogere toeren. Dat is iets dat ik meeneem als huiswerk. Voor de rest was hij erg enthousiast. We hadden het erover dat de banden niet meer de beste waren. Deze gaven net iets teveel trillingen door. Dennis keek het na en ze bleken uit 1993 en 1997 te zijn. Een eenmalige actie, alleen voor het plaatje dus.

Lancia Beta Montecarlo op de set

Michiel wees me nog op het typeplaatje. Dat had ik nog nooit gezien, maar de naam Montecarlo wordt hierop gespeld als “Monte-Carlo”. Ik heb het tot nu toe dus verkeerd gespeld… Na wat afrondende vragen en een staatsieportret namen we hartelijk afscheid. Een heel leuke middag die me veel energie gaf om de tweede MC aan te gaan pakken. De turbomotor komt ook nog, maar ik denk dat ik voorlopig even zo blijf doorrijden. Dan heb ik in ieder geval een leuke klassieker deze zomer! Publicatie volgt trouwens waarschijnlijk pas in augustus/september. Natuurlijk krijg je dan hier ook een verwijzing te zien.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

error

Vind je het een leuke blog? Share, like of subscribe!